ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2016

  • Αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Καβάφη Λιτόχωρο 6 Ιουλίου

  • Τραπεζικός λογαριασμός

  • ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2012 ΒΙΝΤΕΟ

    Δείτε τα βίντεο των ΙΖ Προμηθείων 2012

  • ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2011 ΒΙΝΤΕΟ

    Δείτε τα βίντεο των ΙΣΤ Προμηθείων 2011

  • Η όπερα "Προμηθέας" του συνθέτη Π. Καρούσου στα Προμήθεια 2011

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Άρθρο στο περιοδικό "Μυστική Ελλάδα" για το θεσμό και τις γιορτές των Προμηθείων.

  • ΤΕΛΕΤΕΣ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟΥ ΣΤΑ «ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ» ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ!

    Τελετές Ηλιοστασίου στα Προμήθεια τον Ιούνιο! Για ποιο λόγο τελούνται; Είναι "παγανιστικές" τελετές;

  • Προμηθείων Ύμνος

    Ο "Προμηθείων Ύμνος" στα αρχαία και νέα ελληνικά

ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2005

Posted by Thespis στο 08/01/2009

Το παρακάτω κείμενο έχει θα λέγαμε ιστορική αξία αφού αποτυπώνει μια «στιγμή του χρόνου». Πρωτοδημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου «ΑΠΟΛΛΩΝ» αμέσως μετά τις γιορτές των Προμηθείων 2005 και αναπαράχθηκε στη συνέχεια σε πολλές άλλες ιστοσελίδες που οι περισσότερες είναι ανενεργές πλέον.

Αποτελεί μια καταγραφή της διοργάνωσης του 2005, πρώτης χρονιάς χωρίς τον Τρύφωνα Ολύμπιο ο οποίος έλειπε στο εξωτερικό. Το μεταφέρουμε αυτούσιο.

2005: Πρώτα Προμήθεια χωρίς τον Ολύμπιο


Το «στοίχημα»

Η απόφαση αποχώρησης του Τρύφωνα Ολύμπιου προκάλεσε αναταραχή σε όλους όσους, σε πείσμα των καιρών, επιμένουν να σκέπτονται ελληνικά. Χωρίς την «ψυχή» των ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ, τον άνθρωπο που καθιέρωσε, πρωτοστάτησε και ηγούνταν επί εννέα συναπτά έτη της διοργάνωσης που καθιερώθηκε στη συνείδηση όλων σαν κορυφαία εκδήλωση του ελληνικού πνεύματος, το ερώτημα εάν και κατά πόσο μπορούσε να στηριχθεί και να συνεχισθεί ο θεσμός ετίθετο αμείλικτο. Ετίθετο όμως και ένα στοίχημα: Εάν υφίσταται όντως ελληνοπρεπές ρεύμα με προοπτικές να μετεξελιχθεί σε κίνημα, ήταν η στιγμή να το αποδείξει στον εαυτό του!

Η εμπειρία που είχαν αποκτήσει τα μέλη του «Απόλλωνα» στα προηγούμενα χρόνια βοηθώντας τον Τρύφωνα Ολύμπιο στην πραγματοποίηση των Προμηθείων, ώθησε τον σύλλογο να αναλάβει την πρωτοβουλία των επαφών με προσωπικότητες ή με μέλη άλλων συλλόγων ώστε να προκύψει η συγκρότηση της επιτροπής που θα προχωρούσε στη διοργάνωση των Ι΄ Προμηθείων.

Η πρωτοβουλία του ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ, μέσω της έκκλησης προς τον ελληνοπρεπή χώρο που ανέλαβε ο Τρύφων Ολύμπιος, βρήκε ανταπόκριση. Στα τέλη Μαρτίου – αρχές Απριλίου 2005 και παρά τις τεράστιες δυσκολίες και το λιγοστό χρόνο που απέμενε, ύστερα από επαφές και διαβουλεύσεις σχηματίστηκε Επιτροπή Προμηθείων συγκροτούμενη από τους Μανώλη Σαραλή – Ηράκλειτο, τον Γεώργιο Αγρόδιο και τον Στέλιο Αθανασιάδη (μέλη του Απόλλωνος), τον Νίκο Πρανδέκα (μέλος του ΥΣΕΕ Β.Ε.) και τον Βασίλειο Γούσιο Πελασγό (πρόεδρο του συλλόγου Δευκαλίων). Παράλληλα, τα μέλη των φορέων αυτών (ΑΠΟΛΛΩΝ, ΥΣΕΕ Β.Ε. και ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ) ένωσαν τις προσπάθειές τους και προχώρησαν στη διοργάνωση.

Ο ΑΠΟΛΛΩΝ επιφορτίστηκε με την οικονομική διαχείριση της όλης διοργάνωσης,  με την επιμέλεια της έκδοσης των λαχνών για τη λαχειοφόρο αγορά και με την εκτύπωση των φυλλαδίων που προανήγγειλαν το γεγονός των Ι΄ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ. Ανέλαβε επίσης τη διεκπεραίωση των επαφών με τις επίσημες αρχές του Λιτόχωρου και τις δημόσιες υπηρεσίες της νομαρχίας Πιερίας, διέθεσε το χώρο των γραφείων του για τις αναγκαίες πρόβες των δρώμενων και φρόντισε για την εκ των ενόντων προμήθεια προβολέων και φωτιστικών σωμάτων. Επί ενάμισι σχεδόν μήνα, η έδρα του ΑΠΟΛΛΩΝΑ είχε μεταβληθεί σε εργοτάξιο προετοιμασιών με καλλιτέχνες, φροντιστές, τεχνικούς κλπ, ερασιτέχνες και αυτοσχέδιοι στην πλειονότητά τους αλλά με επαγγελματική ευσυνειδησία που, παρά τον κόπο και την ένταση της τελευταίας στιγμής, έδιναν με κέφι και μεράκι το παρόν σε καθημερινή βάση και μέχρι αργά το βράδυ με έναν ευγενή στόχο: την επιτυχία της διοργάνωσης ώστε ο θεσμός των Προμηθείων όχι μόνο να διατηρηθεί ζωντανός αλλά και να λάβει τις διαστάσεις που αρμόζουν σε μια τέτοια κορυφαία εκδήλωση.

Μοναδικό οικονομικό έσοδο για τη διεκπεραίωση των Προμηθείων αποτελούσε η λαχειοφόρος αγορά. Την ευθύνη της διακίνησης των λαχνών σε όλη την Ελλάδα επιφορτίστηκαν κυρίως το ΥΣΕΕ και ο ΑΠΟΛΛΩΝ, φέροντας σε πέρας με επιτυχία αυτή την τόσο σημαντική και αναγκαία υποχρέωση. Ο οικονομικός απολογισμός που διενεργήθηκε ενώπιον της επιτροπής στο τέλος της διοργάνωσης, απέδειξε ότι θεσμοί σαν τα Προμήθεια, στηριζόμενοι αποκλειστικά και μόνον στο ελληνοπρεπές ρεύμα και στον κόσμο που νοιάζεται για την επανασύνδεση με τις αξίες της ελληνικής κοσμοαντίληψης, είναι σε θέση να σταθούν επάξια, να προχωρήσουν και να ατενίσουν με αισιοδοξία το μέλλον. Ιδιαίτερες ευχαριστίες των διοργανωτών απευθύνονται προς τους Κατερινιώτες κ. κ. Γιάννη Ψωμιάδη και Γιώργο Δαδαμόγια που, αναλαμβάνοντας προσωπικά τη διακίνηση μεγάλου αριθμού λαχνών, προσέφεραν τα μέγιστα στη διοργάνωση των ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ 2005.

Προμήθεια 2005 (24, 25 & 26 Ιουνίου)

Τα ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2005 διοργανώθηκαν συλλογικά και τελέστηκαν με μεγάλη επιτυχία. Ήδη από την 1η ημέρα (Παρασκευή 24/6), με τα δεκάδες σκηνάκια που άρχισαν να στήνονται από τις παρέες που ανέβαιναν στον Όλυμπο διαφαινόταν η μεγάλη προσέλευση που θα επακολουθούσε την επομένη. Τα ξενοδοχεία του Λιτόχωρου ήταν ήδη κλεισμένα ενώ νέες ζητήσεις δωματίων στις ξενοδοχειακές μονάδες της γύρω περιοχής, έδειχναν το μέγεθος του κόσμου που εκδήλωνε το ενδιαφέρον του για το τριήμερο. Ένα ενδιαφέρον που, εκτός των άλλων, αποδεικνύεται ιδιαίτερης σημασίας και για την τοπική οικονομία.

Το βράδυ της Παρασκευής, η εκδήλωση για τους κυνικούς φιλοσόφους που πραγματοποιήθηκε στην υπαίθρια ταβέρνα του Μέγα (στο χώρο του Άλσους Προμηθέως) κάθε άλλο παρά μουσειακή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί: Οι ζωηροί τόνοι με τους οποίους διεξήχθη η συζήτηση και οι αντιπαραθέσεις, αποδεικνύουν  ότι στάσεις ζωής, απόψεις και αντιλήψεις εκφρασμένες 2500 χρόνια πριν, παραμένουν ζωντανές και επίκαιρες στις μέρες μας. Αποδεικνύουν επίσης ότι ο κόσμος νοιάζεται, διψάει για γόνιμους προβληματισμούς και συζητήσεις που αφορούν τη γραμματεία, το πνεύμα και τη φιλοσοφία των Ελλήνων, σε πείσμα όσων επιδιώκουν να μετατρέψουν τον νεοέλληνα σε αποχαυνωμένο δέκτη τηλεοπτικών ανοησιών. Κι ιδιαίτερα ο κόσμος νοιάζεται όταν του παρέχεται η δυνατότητα να λάβει ο ίδιος μέρος, ελεύθερα και επί ίσοις όροις και δεν είναι απλώς ο σιωπηρός καταναλωτής των απόψεων που θα εκφέρουν καθέδρας κάποιοι μεγαλόσχημοι (και συνήθως συντηρητές του κατεστημένου) ακαδημαϊκοί.

Οι βασικοί εισηγητές του θέματος ήταν ο Βασίλης Γούσιος, ο Βλάσης Ρασιάς, η Σεμέλη Τραυλού, ο Γιώργος Κλήμης και ο Γιάννης Βαρκάς.

Πριν από την εκδήλωση αυτή, απολαύσαμε μια μουσική βραδιά με τη δροσερή, λυρική αλλά και γεμάτη αισθαντικότητα φωνή της Άννα Μαρίας (μέλους του ΥΣΕΕ Β.Ε). Ο Ορφικός «Ύμνος στη Φύση» του συνθέτη Βασίλη Γαλανού που συνόδευε ο ίδιος με την κιθάρα του την Άννα Μαρία στα τραγούδια της, το «Αρχαίο Πνεύμα Αθάνατο» (ο Ολυμπιακός Ύμνος του Κ. Παλαμά) κλπ,  έδωσαν στη βραδιά μια αίσθηση αρχαιοπρεπούς συμποσίου που το υπέροχο περιβάλλον του Ολύμπου την τόνιζε ακόμη περισσότερο. Η Άννα Μαρία συμμετείχε την επομένη το βράδυ και στο δρώμενο των Προμηθείων ως μία εκ των δύο Κορυφαίων του Χορού των Ωκεανίδων, προσδίδοντας ακόμη περισσότερη αίγλη στα δρώμενα με την επιβλητική, πανέμορφη παρουσία της και την υπέροχη φωνή της.

Το Σάββατο 25 Ιουνίου, τα σκηνάκια που στόλιζαν την πλαγιά του Ολύμπου ήταν αμέτρητα ενώ οι παρέες που κατέφθαναν από το πρωί έδιναν με τη ζωντάνια και το κέφι τους την εντύπωση ενός πολύβουου κύματος σε διονυσιακή γιορτή. Ήταν μια υπέροχη, ηλιόλουστη μέρα που οι άνθρωποι που την κοσμούσαν, τα πηγαδάκια και οι συζητήσεις στα χόρτα και στα καταπράσινα μονοπάτια, τα παιδιά που έτρεχαν και έπαιζαν ολόγυρα, τα πειράγματα και τα γέλια, οι χλαμύδες και οι χιτώνες με τα χρώματά τους και τη λιτή κομψότητα της αρχαιοελληνικής ενδυμασίας, η αίσθηση μιας συλλογικής συντροφικότητας που ένιωθες να πλανάται παντού και ιδίως το μοναδικό φυσικό περιβάλλον του Ολύμπου, σε έκαναν να νιώθεις το μεγαλείο αυτού του θεσμού που δίνει τη δυνατότητα να βρεθούν κοντά άνθρωποι από όλη την Ελλάδα, με την κοινότητα των ευγενών στόχων και των οραμάτων τους να βρίσκουν εδώ την πλήρη έκφρασή τους. Ένα Κοινό των Ελλήνων με όλη τη σημασία του όρου αυτού!

Το μεσημέρι μπήκε η φωτιά κάτω από το καζάνι, ετοιμάστηκε και κατόπιν μοιράστηκε από μέλη και φίλους του ΑΠΟΛΛΩΝΑ ο πεντανόστιμος Κυκεώνας (αρχαιοελληνική συνταγή μαγειρεμένη από διάφορα δημητριακά) που έγινε… ανάρπαστος από όλο τον κόσμο στο άλσος! «Σέφ» ο φίλος Γιώργος Ζαβόπουλος που όπως κάθε χρόνο, τον μαγείρεψε και τον επιμελήθηκε με μεράκι, γνώση και φροντίδα εμπλουτίζοντας με το στοιχείο της αρχαιοελληνικής γαστριμαργικής απόλαυσης τις γιορτές των Προμηθείων.

Από νωρίς το απόγευμα πλέον και πλησιάζοντας το βράδυ, ο κόσμος έφθασε να ξεπερνάει σταδιακά τα 2.500 άτομα! Κόσμος κάθε ηλικίας, κάθε κοινωνικής ή επαγγελματικής τάξης, κάθε κοινωνικού ή ιδεολογικού χώρου. Και είναι εκπληκτικό το πώς όλο εκείνο το χαρούμενο και πολύβουο μελίσσι, με την έναρξη των δρώμενων σίγησε με σεβασμό για να παρακολουθήσει τα όσα θα διαδραματίζονταν επί σκηνής. Ένας σεβασμός που προερχόταν μέσα από την παράδοση των μυσταγωγικών δρώμενων, που επί εννέα έτη επέβαλλαν ο Τρύφων Ολύμπιος με την έντονη προσωπικότητά του και ο Θίασος Ολύμπου με τα ταλαντούχα άτομα  που τον απαρτίζανε.

Προηγήθηκαν οι σύντομες εισαγωγικές ομιλίες του Μανώλη Σαραλή – Ηράκλειτου (προέδρου της Ελληνικής Εταιρείας ΑΠΟΛΛΩΝ) και του Νίκου Πρανδέκα (εκπροσώπου του ΥΣΕΕ Β.Ε.) καθώς και οι χαιρετισμοί προσωπικοτήτων και φορέων απ’ όλη τη χώρα. Τιμώμενο πρόσωπο παρόλο που έλειπε στο εξωτερικό ήταν ο εμπνευστής και ιδρυτής του θεσμού, ο Τρύφων Ολύμπιος. Μήνυμά του όπου εξέφραζε τη συγκίνησή του για τη συνέχιση του θεσμού ευχόμενος κάθε επιτυχία στην επιτροπή των Προμηθείων, διαβάστηκε  προς όλους τους παρευρισκομένους από τη Σεμέλη Τραυλού. Ακολούθησε η κλήρωση της λαχειοφόρου αγοράς. Μεταξύ των δώρων περιλαμβανόταν ένα άγαλμα Κόρης (της κλασσικής εποχής, πιστό αντίγραφο του αρχαιολ. μουσείου Αθηνών), μια υπέροχη αρχαϊκή λύρα (κατασκευασμένη δια χειρός Γεωργίου Αγρόδιου, μέλους του Απόλλωνα), καθώς και δέσμες με πλήθος αξιόλογα βιβλία (ευγενείς προσφορές του  εκδότη Μάριου Βερέττα και του συγγραφέα Βλάση Ρασιά).

Ακολούθησαν τα δρώμενα των Προμηθείων μέσα σε κατανυκτική ατμόσφαιρα. Η παράσταση η βασισμένη στον Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου καθήλωσε τους θεατές από την πρώτη στιγμή προκαλώντας έναν καταιγισμό μεγαλείου και υποβλητικής ατμόσφαιρας. Εν συνεχεία, μέσα σε μια απίστευτη σιγή που διακοπτόταν από παρατεταμένα χειροκροτήματα όλο συγκίνηση, γοητευμένοι και εκστατικοί παρακολουθήσαμε τη συμβολική μεταμόρφωση του Προμηθεϊκού Πυρός σε Απολλώνιο Φως, τις απαρχές του ελληνικού πολιτισμού μέσα από το Διονυσιακό και Απολλώνιο πνεύμα, την ανάδειξη του Έλληνα ανθρώπου μέσω του ημίθεου Ηρακλή που απελευθερώνει τον Τιτάνα από τα δεσμά του για να επανέλθει δαφνοστεφανωμένος στον Όλυμπο. Όλα με επιβλητικές αναπαραστάσεις, με εκπληκτικές ερμηνείες ηθοποιών (ερασιτεχνών στην πλειονότητά τους), με συγχορδίες ήχων και φωτός που δημιουργούσαν μια απόκοσμη αίσθηση μεταλλάσσοντας διαρκώς τα συναισθήματα. Βαθιά κατάνυξη επικρατούσε στον κόσμο καθ’ όλη τη διάρκεια των δρώμενων ενώ ήταν πολλοί αυτοί που βούρκωσαν, που ξεσπούσαν αυθόρμητα σε δάκρυα ή σε χειροκροτήματα. Μια τελετή μύησης στο ελληνικό πνεύμα και στην προγονική ψυχή ήταν τα δρώμενα, μια μυσταγωγία. Και παράλληλα, ο αριστοτελικός ορισμός του θεάτρου σε όλη του την έκφραση!

Η υπέροχη βραδιά δεν έληξε με την ολοκλήρωση των δρώμενων. Όλη αυτή η συγκινησιακή φόρτιση που βίωσε ο κόσμος κατά τη διάρκειά τους, έπρεπε να βρει οδό εκτόνωσης. Και τι καλύτερο από τη διονυσιακή έκφραση του Έλληνα, από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα. Τη σκυτάλη πήρε ο γνωστός σε όλους αοιδός Αγάθωνας (μέλος του ΑΠΟΛΛΩΝΑ) που προσφερθείς αφιλοκερδώς, δημιούργησε μαζί με τα παιδιά της ορχήστρας του ένα κλίμα μοναδικής ευωχίας και βακχικού κεφιού μέχρι αργά τις πρωινές ώρες. Με τη γερή και στέρεα φωνή του, με τα εκπληκτικά σόλο των μουσικών του και κυρίως με το μεταδοτικό τους κέφι, ο Αγάθωνας και η κομπανία του με τα παραδοσιακά και ρεμπέτικα τραγούδια τους έδωσαν διέξοδο στην ανάγκη και το πάθος του Έλληνα να εκφρασθεί μέσω της μουσικής, του χορού και των ακουσμάτων που αγγίζουν την ιδιαίτερη και «έξω καρδιά» ψυχοσύνθεσή του. Δεν χρειάζεται βέβαια να πούμε για το μεγάλο ενθουσιασμό που προκάλεσε το καινούργιο τραγούδι του Αγάθωνα (σε στίχους και μουσική Β. Γαλανού), το «Μολών Λαβέ»

Φιλοσοφικές βραδιές και συζητήσεις, δρώμενα μέσα από τα οποία λούζεσαι λυτρωτικά στην ψυχή και στο πνεύμα των προγόνων, μουσική, χορός και βακχικό ξεφάντωμα. Μέσα σε ένα διήμερο τα βιώσαμε όλα αυτά σε υπερθετικό βαθμό. Μια αίσθηση ευδαιμονίας, ίσως η μόνη λέξη που μπορεί να εκφράσει τα συναισθήματα των παρευρισκομένων. Μια γλυκιά κούραση νιώθεις στα μέλη σου όσο προχωράει η νύχτα και μια ψυχική ευφορία να σε κατακλύζει. Λίγο πριν από το λυκαυγές που προμήνυε τον ερχομό της καινούργιας ημέρας, οι τελευταίοι που πηγαίνανε στα σκηνάκια τους για ύπνο έβλεπαν ακόμη μικρές παρέες να συζητούν καθισμένες στα χόρτα, κάτω από το φως των άστρων που τρεμοπαίζανε στον ουρανό του Όρους των Θεών. Κι ίσως στις απόκρημνες κορφές, ανάμεσα στα νέφη, ευδαίμονες και οι Ολύμπιοι να μακαρίζανε τους ευτυχείς θνητούς που έχουνε την τύχη να απολαμβάνουνε με τις αισθήσεις τους τη θεϊκή ομορφιά αυτού του μοναδικού βουνού…

Η Κυριακή 26 Ιουνίου ξημέρωνε με έναν υπέροχο ήλιο να ανεβαίνει κυρίαρχος στο ολοκάθαρο στερέωμα, διαπερνώντας παιχνιδιάρικα με τις ακτίνες του τα πυκνά φυλλώματα των δέντρων για να ξυπνήσει όσους μαχμουρλήδες το ξενύχτησαν κι αργούσαν να το πάρουν απόφαση να σηκωθούν. Η μυρουδιά του καφέ διάχυτη παντού ενώ στο κεντρικό πλάτωμα του άλσους, είχαν ήδη ξεκινήσει οι ετοιμασίες για τις παραδοσιακές ιεροπραξίες. Είθισται την τρίτη ημέρα των Προμηθείων (πρωτοβουλία που καθιέρωσε ο Τρύφων Ολύμπιος από παλιά) να τελούνται καθαρμοί, ονοματοδοσίες και γάμοι με το τυπικό της προχριστιανικής μας παράδοσης. Μέλη της ΔΕΛΦΥΣ (ΥΣΕΕ) οι ιερείς και οι ιέρειες με τις λευκές, λιτές ενδυμασίες τους, προσαρμοσμένες απόλυτα στην αισθητική της εποχής μας δίχως τίποτα το εξεζητημένο ή περιττό, έδιναν με το λειτουργικό της τελετής, την ευσεβή προσήλωσή τους και την απλότητά τους μια αίσθηση ηρεμίας και μεγαλείου. Η αναφώνηση ύμνων προς τον Απόλλωνα, η σπονδή και η προσφορά στο βωμό αναίμακτης θυσίας (προσφορά καρπών και σίτου), απόλυτα εναρμονισμένες με το χώρο και το φυσικό τοπίο μέσα στο οποίο εκδηλώνονταν, προσήλκυσαν την προσοχή όλων που είτε σεβάσμια μετείχαν ψυχικώς είτε απλώς παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον.

Ήδη λίγο – λίγο και ενώ ο ήλιος συνέχιζε τη σταθερή πορεία του στον ουρανό, άρχισαν απρόθυμα και ράθυμα να ξεστήνονται τα πρώτα σκηνάκια από όσους ήπιαν  τον πρωινό καφέ τους και είχαν δρόμο μπροστά τους για την επιστροφή. Αποχαιρετισμοί, αγκαλιές, συγκίνηση και υποσχέσεις να ξαναβρεθούν και πάλι την επόμενη χρονιά στον ίδιο τόπο όπου τόσες αναμνήσεις τους συνέδεαν. Πολλοί ωστόσο ήταν αυτοί που παρέμειναν για να μετάσχουν στην τελευταία εκδήλωση των Προμηθείων: Την καθιερωμένη γενική, ανοιχτή συνέλευση με ελεύθερη συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων για την πορεία του ελληνοκεντρικού χώρου. Με συμμετοχή του κόσμου ιδιαίτερα και απροσδόκητα υψηλή, το θέμα της συζήτησης «Ιδεολογικές αναζητήσεις και στρατηγική προσφοράς στην σύγχρονη κοινωνία», κάλυψε πέραν των δύο ωρών σε διάρκεια. Ακούστηκαν ενδιαφέρουσες απόψεις και προβληματισμοί από άτομα, προσωπικότητες του χώρου και εκπροσώπους συλλογικών φορέων, απόψεις πολλές φορές εκ διαμέτρου αντίθετες μεταξύ τους με όλη τη ζωντάνια ή τις αντιπαραθέσεις που ένας γόνιμος και δημόσιος διάλογος απαιτεί. Ωστόσο, παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις, σε ένα πράγμα συμφώνησαν όλοι οι παριστάμενοι ανεξαιρέτως: στο ότι τα φετινά Προμήθεια ξεπέρασαν ακόμη και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις. Συγχαρητήρια από όλους τους παριστάμενους δόθηκαν επανειλημμένα στους διοργανωτές των Προμηθείων για το σθένος και για την ικανότητά τους να αναλάβουν και να ολοκληρώσουν με απόλυτη επιτυχία τις εκδηλώσεις, κρατώντας ζωντανό το θεσμό.

Αξίζει να αναφερθεί ότι το Άλσος Προμηθέως παραδόθηκε πεντακάθαρο, όπως ακριβώς παραλήφθηκε από τους διοργανωτές δύο μέρες πριν. Παραδόθηκε «παρθένο» σαν να μην κατασκήνωσαν ποτέ επί ένα τριήμερο τόσες εκατοντάδες άτομα, σαν να μην το περπάτησε τόσες χιλιάδες κόσμος. Ίσως αυτό αποτελεί δείγμα της ωριμότητας που χαρακτηρίζει πλέον το κίνημα στη νέα φάση ανάπτυξης που εισέρχεται. Συγχαρητήρια σε όλους τους φίλους και τις φίλες που με συνέπεια φρόντισαν για την καθαριότητα. Συγχαρητήρια και βαθιές ευχαριστίες σε όσους έτρεξαν και βοήθησαν τους διοργανωτές, εργαζόμενοι στην καθαριότητα, στην περιφρούρηση και στο χώρο στάθμευσης (μέλη του ΑΠΟΛΛΩΝΑ και του ΥΣΕΕ στην πλειονότητά τους υπό την εποπτεία του Υπευθύνου Περιφρούρησης Στέλιου Αθανασιάδη), στερώντας ορισμένοι από τον εαυτό τους τμήματα ευτυχίας και απόλαυσης που ήταν κοινά για τους υπόλοιπους. Ευχαριστήρια σε όλο τον κόσμο που συμμετείχε στη λαχειοφόρο αγορά, συμβάλλοντας έτσι αποφασιστικά στην πραγματοποίηση των εκδηλώσεων. Αποδεικνύοντας με τον τρόπο αυτό πως το κίνημα επανελλήνισης μπορεί να στηριχθεί αυτοδύναμα στον εαυτό του.

Ευχαριστίες επίσης από τους διοργανωτές απευθύνονται προς τις επίσημες αρχές για την προθυμία τους να συμβάλλουν στην απρόσκοπτη λειτουργία των εκδηλώσεων: Στον Δήμο Λιτόχωρου, στην Πυροσβεστική Υπηρεσία και στις Αστυνομικές Αρχές του Λιτόχωρου. Τα Προμήθεια, με την ανάπτυξή τους τα τελευταία χρόνια και τους χιλιάδες των επισκεπτών που προσελκύουν, συμβάλλουν στην οικονομική ανάσα ολοκλήρου της περιοχής αποδεικνύοντας ότι το ελληνοπρεπές ρεύμα, εκτός από το να ζητάει τις αναγκαίες και σε όλους προσιτές διευκολύνσεις, πάνω απ’ όλα ξέρει να προσφέρει. Και η προσφορά του είναι πολύπλευρη, σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής.

Αργά το βράδυ της Κυριακής αποχαιρέτησαν το Άλσος Προμηθέως και τον Όλυμπο οι τελευταίοι κατασκηνωτές του: οι ίδιοι οι διοργανωτές που μέχρι εκείνη τη στιγμή επιλαμβάνονταν τις τελευταίες λεπτομέρειες, μετέφεραν εξοπλισμούς και αποσκευές, φρόντιζαν για οτιδήποτε μπορεί να διέφυγε της προσοχής. Κουρασμένοι αλλά απόλυτα ικανοποιημένοι, μ’ εκείνη τη γνώριμη, βαθιά ικανοποίηση που νιώθει όποιος εθελοντικά έχει δοθεί για στόχους υψηλούς και ευγενή ιδανικά. Και δεν υπάρχει υψηλότερο ιδανικό από την επαναφορά εκείνων των αξιών που εξευγενίζουν τον άνθρωπο, που τον επαναπροσδιορίζουν στη σχέση του με τη φύση και με την κοινωνία και του προτείνουν μια άλλη αντίληψη ζωής, καθάρια και απαστράπτουσα σαν μάρμαρο λευκό στον ήλιο. Την αντίληψη ζωής και στοχασμού που οι Έλληνες πρόγονοι διατύπωσαν…

Καθώς άφηναν πίσω τους τις καταπράσινες πλαγιές του υπερήφανου βουνού, ηχούσαν ακόμη στ’ αυτιά τους τα λόγια του Μάριου Βερέττα όπως τα πρόφερε στη διάρκεια της γενικής συνέλευσης, λάμποντας μ’ εκείνο το τεράστιο κι ολύμπιο χαμόγελό του, την αισιοδοξία του και την απόλυτη βεβαιότητα στην έκφρασή του:

«Όπως έδειξαν τα φετινά Προμήθεια, το Ελληνικό κίνημα απογειώνεται.
Όχι σαν αεροπλάνο αλλά σαν το άρμα του Φαέθωνα!…»

Σχετικά άρθρα:

2 Σχόλια to “ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2005”

  1. […] ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2005 Οι αντιδράσεις της εκκλησίας στα Προμήθεια […]

    Μου αρέσει!

  2. […] ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2005 […]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: