ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2017

22 χρόνια συνεχούς ανάδειξης της ελληνικής κοσμοθεάσεως στις υπώρειες του Ολύμπου

  • Αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Καβάφη Λιτόχωρο 6 Ιουλίου

  • Τραπεζικός λογαριασμός

  • ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2012 ΒΙΝΤΕΟ

    Δείτε τα βίντεο των ΙΖ Προμηθείων 2012

  • ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2011 ΒΙΝΤΕΟ

    Δείτε τα βίντεο των ΙΣΤ Προμηθείων 2011

  • Η όπερα "Προμηθέας" του συνθέτη Π. Καρούσου στα Προμήθεια 2011

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Άρθρο στο περιοδικό "Μυστική Ελλάδα" για το θεσμό και τις γιορτές των Προμηθείων.

  • ΤΕΛΕΤΕΣ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟΥ ΣΤΑ «ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ» ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ!

    Τελετές Ηλιοστασίου στα Προμήθεια τον Ιούνιο! Για ποιο λόγο τελούνται; Είναι "παγανιστικές" τελετές;

  • Προμηθείων Ύμνος

    Ο "Προμηθείων Ύμνος" στα αρχαία και νέα ελληνικά

Η φιλοσοφική βραδιά των Προμηθείων 2008 (Μ. Καλόπουλος, video).

Posted by Prometheas Pyrphoros στο 14/04/2009

Το βράδυ της Αφροδιτίας ημέρας, πρώτης ημέρας των Προμηθείων

(ή «Παρασκευής» για όσους προτιμούν την ιουδαιογενή ονομασία εκ της προ-παρασκευής = προετοιμασίας της ανάπαυσης του Sabbat – Σαββάτου),

είναι η βραδιά του φιλοσοφικού συμποσίου όπου επιλέγεται να τιμηθεί μια φιλοσοφική σχολή της αρχαιότητας, με αφορμή την οποία διενεργείται γόνιμη συζήτηση απ’ όλους τους παρισταμένους. Οι φιλοσοφικές σχολές της αρχαιότητος είναι πάντοτε επίκαιρες, αφού κάθε σύγχρονη κατεύθυνση της σκέψης σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης αναζήτησης έχει τις ρίζες της σε ρεύματα της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας. Έχοντας τιμηθεί σχεδόν όλες οι μεγάλες σχολές και ρεύματα της φιλοσοφικής σκέψης στην αρχαία Ελλάδα κατά τα παρελθόντα έτη, αποφασίστηκε στα Προμήθεια 2008 να τιμηθεί η σχολή των Σκεπτικών.

Βασικοί εισηγητές του θέματος ήταν η Σεμέλη Τραυλού (εκπρόσωπος της Φιλοσοφικής Αθηνών) και ο συγγραφέας Μιχάλης Καλόπουλος. Η Σεμέλη Τραυλού έκανε μια πλήρη και εμπεριστατωμένη αναφορά στις κατευθύνσεις της αρχαίας Σκεπτικής φιλοσοφίας. Ο Μιχάλης Καλόπουλος στη συνέχεια (πρόεδρος και εκπρόσωπος του Συνδέσμου Σκεπτικιστών Ελλάδος), αναφέρθηκε στη σύνδεση των αρχαίων σκεπτικών με τους σύγχρονους σκεπτικιστές.

Με αφορμή την αρχαία ελληνική σκέψη, ο προβληματισμός που έθεσε και ανέπτυξε ο κ. Καλόπουλος σε ό,τι αφορά το ζητούμενο των σύγχρονων σκεπτικιστών, εστιάστηκε στην Αντιπαλογνωσία όπως την αποκάλεσε – ένας όρος που πιστεύουμε ότι τα επόμενα χρόνια θα βρεθεί στο επίκεντρο του ελληνοπρεπούς κινήματος και θ’ αποβεί φορέας ουσιαστικών ζυμώσεων. «Η μέθοδος του Οδυσσέα» όπως χαρακτηριστικά περιέγραψε την Αντιπαλογνωσία, έγινε αφορμή ενδιαφέρουσας δημόσιας συζήτησης στη συνέχεια απ’ τους παρισταμένους.

Ολόκληρη την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εισήγηση του Μιχάλη Καλόπουλου μπορείτε να την παρακολουθήσετε στα επόμενα 4 video που ακολουθούν, προσφορά του Ατρείδη Σεράπιου.

»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»’

Μιχάλης Καλόπουλος, Φιλοσοφικό Συμπόσιο, Προμήθεια 2008

ΑΝΤΙΠΑΛΟΓΝΩΣΙΑ – ΜΕΡΟΣ 1ον

Μιχάλης Καλόπουλος, Φιλοσοφικό Συμπόσιο, Προμήθεια 2008

ΑΝΤΙΠΑΛΟΓΝΩΣΙΑ – ΜΕΡΟΣ 2ον

Μιχάλης Καλόπουλος, Φιλοσοφικό Συμπόσιο, Προμήθεια 2008

ΑΝΤΙΠΑΛΟΓΝΩΣΙΑ – ΜΕΡΟΣ 3ον

Μιχάλης Καλόπουλος, Φιλοσοφικό Συμπόσιο, Προμήθεια 2008

ΑΝΤΙΠΑΛΟΓΝΩΣΙΑ – ΜΕΡΟΣ 4ον

Advertisements

3 Σχόλια to “Η φιλοσοφική βραδιά των Προμηθείων 2008 (Μ. Καλόπουλος, video).”

  1. Ιησούς Χριστός…
    ο ιδρυτής του σύγχρονου ανθρωποφάγου καπιταλισμού!
    Για να καταλάβουμε πως ξεκίνησαν όλα ας θυμηθούμε λίγο την παραβολή του Ιησού για τον κακό οικονόμο: Λουκάς 16.3-9
    «Έλεγε δε προς τους μαθητάς του και άλλην παραβολήν, “ένας άνθρωπος, ήτο πλούσιος και είχε διαχειριστήν εις την περιουσίαν του. Και αυτός ο διαχειριστής κατηγορήθηκε στον κύριον, ότι του διασκορπίζει και σπαταλά την περιουσίαν του. Και ο κύριος τον εφώναξε και του είπε• Τι είναι αυτό που ακούω εναντίον σου; Δος μου λογαριασμόν της διαχειρίσεώς σου, διότι δεν ημπορείς πλέον να είσαι διαχειριστής μου. Είπε δε από μέσα του ο οικονόμος• Τι να κάμω τώρα, που μου αφαιρεί ο κύριός μου την διαχείρισιν; Να σκάπτω δεν ημπορώ, να ζητιανεύω εντρέπομαι. Ευρήκα (εύρηκα-εύρηκα) τι θα κάμω, ώστε όταν θα με διώξουν από την διαχείρισιν και από το σπίτι του κυρίου μου, για να με δεχθούν άλλοι γνωστοί μου άνθρωποι εις τα σπίτια των. Και αφού επροσκάλεσε καθένα από τους χρεωφειλέτας (αυτοί είναι οι γνωστοί!) του κυρίου του χωριστά, και είπε στον πρώτον• Ποσα χρεωστάς συ στον κύριόν μου; Εκείνος δε απήντησεν• Τρισήμισυ περίπου χιλιάδες κιλά λάδι. Και του είπε ο διαχειριστής• Παρε το γραμμάτιόν σου, κάθισε και γράψε γρήγορα ότι χρεωστάς τα μισά. (κλοπή… 1750 κιλά λάδι!) Έπειτα δε είπε εις άλλον• Συ πόσα χρεωστάς; Εκείνος δε απήντησε• τεσσερεσήμισυ και πλέον χιλιάδες κιλά σιτάρι. Και ο διαχειριστής του είπε• Πάρε το γραμμάτιόν σου και γράψε ότι χρεωστάς τρισήμισυ χιλιάδες κιλά. (κλοπή… 1000 κιλά σιτάρι!)
    Μετά απ’ αυτά (την βαρύτατη δηλαδή κλοπή σε είδος του αφεντικού του) θα περίμενε κάνεις Ο Ιησούς που λέει την παραβολή να κατακρίνει τον κακό αυτόν κλέφτη!
    Για δείτε όμως τη συνέχεια:
    Και ο κύριος (του κακού οικονόμου) επήνεσε τον άδικον και αναξιόπιστον αυτόν διαχειριστήν του, διότι εις την περίστασιν αυτήν ενήργησε άδικα μεν, αλλά συνετά δια τον εαυτόν του”.
    Παράξενη και ύπουλη συνταγή διαφθοράς πρότεινε ο αναμάρτητος Ιησούς! Αβίαστο συμπέρασμα: Αν λόγω της ανικανότητα σου να διαχειριστείς τις υποχρεώσεις σου απειληθεί η υλική σου ευημερία … μπορείς να κλέψεις την περιουσία του αφέντη σου (π.χ. 1750 κιλά λάδι και 1000 κιλά σιτάρι!) και να την δωρίσεις στους αντιδίκους του! Η «συνετή» αυτή πράξη της καραμπινάτης κατάχρησης θα σου εξασφαλίσει την μελλοντική σου επιβίωση μέσα από τους νέους φίλους που θα κάνεις με τις θρασύτητες αυτές δωροδοκίες σου!
    Και για να μην μένει καμιά αμφιβολία για το συμπέρασμα μας διαβάστε τι λέει παρακάτω ο ίδιος ο Ιησούς δίνοντας τον ορισμό της χριστιανικής «σύνεσης» και της «πρόνοιας»: Και επρόσθεσεν ο Κύριος• (ο Κύριος αυτός είναι ο Ιησούς) “οι αμαρτωλοί άνθρωποι του κόσμου τούτου, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα συμφέροντά των, αποδεικνύονται εις την γενεάν των συνετώτεροι και προνοητικώτεροι από τα τέκνα του φωτός, από εκείνους που έχουν φωτισθή από την αλήθειαν του Θεού. Και εγώ (ο Ιησούς Χριστός ο αναμάρτητος) σας λέγω τούτο• Κάμετε εις εαυτούς φίλους εκ του μαμωνά της αδικίας, διά να σας δεχθώσιν εις τας αιωνίους σκηνάς, όταν εκλείψητε (όταν φύγετε από τον κόσμον αυτόν).
    Να λοιπόν πως τα βολεύεις και σ’ αυτόν και στον άλλο κόσμο με καλοσχεδιασμένες κλοπές. Μπορείτε να βγάλετε εσείς άλλο συμπέρασμα;
    Ο Κολιτσάρας σε μια προσπάθεια να απαλύνει τις εντυπώσεις γράφει: μιμηθήτε τον τρόπον της ενεργείας του άδικου οικονόμου. Οσοι έχετε μεγάλες περιουσίες, (Μα εδώ δεν λέει για τις δίκες τους περιούσιες αλλά των αφεντάδων τους) αι οποίαι κατά κανόνα αποκτώνται με αδικίας, αφού μετανοήσετε, (δηλαδή;) κάμετε έργα καλά με τα χρήματα αυτά της αδικίας, αποκτήσατε φίλους με τας αγαθοεργίας σας, ώστε οι φίλοι σας αυτοί να σας υποδεχθούν εις την αιωνίαν ζωήν, όταν φύγετε από τον κόσμον αυτόν. Λουκάς 16.3-9. Καινή Διαθήκη κατά Κολιτσάρα και Βάμβα
    Όπως καταλαβαίνετε όσα συλλογιστικά ακροβατικά κι αν κάνει ο Κολιτσάρας η αλήθεια παραμένει ξεκάθαρη και αποκαλυπτική: Κλέψτε, εξαπατήστε, δωροδοκήστε! Κι όλα αυτά… κατ’ ευθείαν από το στόμα του αποθεωθέντος Ιουδαίου Χριστού! Να λοιπόν η επεκτατική δύναμη του χριστιανισμού! Η ατμομηχανή που σέρνει το τρένο των αφελών πιστών ξέρει πολύ καλά και τι κάνει και που πάει!
    Απόδειξη είναι ένα άλλο εδάφιο που λέει: «Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν• Αληθώς σας λέγω, δεν είναι ουδείς όστις, αφήσας οικίαν ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν εμού και του ευαγγελίου,
    και δεν θέλει λάβει εκατονταπλασίονα τώρα εν τω καιρώ τούτω, οικίας και αδελφούς και αδελφάς και μητέρας και τέκνα και αγρούς… και εν τω ερχομένω αιώνι ζωήν αιώνιον. Λουκάς 10.29-30
    Προσέξτε τι ακριβώς υπόσχεται σε υλικό επίπεδο, όχι στον άλλο κόσμο αλλά (τώρα εν τω καιρώ τούτω): όποιος αφήσει ένα σπιτάκι θα αποκτήσει πολυκατοικίες και όποιος αφήσει έναν αγρό θα γίνει μεγάλος γαιοκτήμονας.
    Αν στους αγρούς και τις οικοδομές προσθέσετε και την προτεινόμενη συνταγή άπατη του πανούργου οικονόμου που παρά την ξεδιάντροπη εξαπάτηση και δωροδοκία… αντί για κατάκριση εισπράττει επαίνους καταλαβαίνετε ότι μπροστά μας έχουμε έναν μυστικό μισθοφορικό στρατό οπλισμένο με αδιάντροπη διάθεση κατάχρησης κλοπής και ασύδοτου πλουτισμού! Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν που η παγκόσμια οικονομική εξαθλίωση όρχησε από την εκχριστιανισμένη Δύση. Ο χριστιανισμός και συγκεκριμένα ο ιδρυτής της ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός, παρέδωσε στους μυημένους μαθητές του την αποδοτικότατη μέθοδο του πλέον ασύδοτου οικονομικού επεκτατισμού (καπιταλισμού) και ποιος είναι ο πραγματικός εισηγητής εμπνευστής και ιδρυτής του σύγχρονου ανθρωποφάγου καπιταλισμού!
    Η οικονομική διαφθορά λοιπόν έχει ιστορική προέλευση τον ίδιο τον ιδρυτή του χριστιανισμού. Οι πολλοί και οι αμύητοι θα μιλούν για αγάπες και λουλούδια και οι λίγοι και μυημένοι θα υπονομεύουν συστηματικά τις οικονομίες των εθνών!
    Βαλτέ λοιπόν καλά στη φαρέτρα (μνήμη) των ερωτήσεών σας και του απελευθερωτικού σας αγώνα από την χριστιανική-δικτατορία-υποκρισία, τα δυο αυτά εδάφια. Λουκάς 16.9 και Μάρκος 10.30

    Μου αρέσει!

  2. Τελικά η κανδήλα μέσα στο κουβούκλιο καίει!

    Εκπληκτική παραδοχή θεολόγου: τελικά η ακοίμητος κανδήλα είναι ήδη αναμμένη μέσα στο κουβούκλιο

    Για να καταλάβετε πόσο μας κοροϊδεύουν προσέξτε τι ομολογεί αρχικά ο θεολόγος Κόκορης: «ο Πατριάρχης πριν μπει μέσα στο κουβούκλιο ελέγχεται μήπως έχει πάνω του πηγές πυρός σπίρτα κλπ. και μετά μπαίνει μέσα».
    Αμέσως μετά απαντώντας σε συγκεκριμένη ερώτηση αν μέσα στο κουβούκλιο η ακοίμητος κανδήλα είναι ήδη αναμμένη, ο θεολόγος ανερυθρίαστα ομολογεί (κατ επανάληψη) κάτι που μέχρι τώρα όλοι μεθοδικά απέκρυπταν: «ναι υπάρχει μέσα στο κουβούκλιο αναμμένη η ακοίμητος κανδήλα αλλά ο Πατριάρχης δεν ανάβει απ αυτήν την δική του λαμπάδα»!

    Αυτή όπως καταλαβαίνετε είναι νέα υπαναχώρηση στις πιέσεις μας. Διότι με την ξεκάθαρη πλέον ομολογία τους, ότι μέσα στο κουβούκλιο υπάρχει ήδη αναμμένη η ακοίμητος κανδήλα, γεννιέται το κραυγαλέο ερώτημα: γιατί τόσους αιώνες πουλάνε στους πιστούς το παραμύθι, ότι ψάχνουν δήθεν τον Πατριάρχη για εύφλεκτα υλικά και σπίρτα πριν την είσοδό του στο κουβούκλιο;
    Όπως καταλαβαίνετε υπάρχει ομολογιών συνέχεια.

    Μέσα στο κουβούκλιο λοιπόν, υπάρχει (και υπήρχε ανέκαθεν) αναμμένη η ακοίμητος κανδήλα έξω απ αυτό, ο αυταναφλεγόμενος φωσφόρος μπορεί να εξηγήσει τις αυταναφλέξεις κεριών και κανδηλών τελικά που είναι το θαύμα;
    Μήπως επιτέλους είναι καιρός να πουν ξεκάθαρα την αλήθεια; Ότι ο «οφθαλμός των θαυμάτων της ορθοδοξίας» (όπως ονομάζουν το δήθεν ουρανοκατέβατο φως της Ιερουσαλήμ) είναι γυάλινος και ψεύτικος;

    Μου αρέσει!

  3. ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ. ΤΟ ΣΠΕΡΜΑ ΤΩΝ ΖΙΖΑΝΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ

    Ολόκληρος ο χώρος της αναζήτησης των ελληνικών παραμέτρων και προϋποθέσεων είναι θανάσιμα μολυσμένος από την πυθαγορο-πλατωνική δεισιδαιμονία και την ανάλογη μεταφυσική της χολέρα. Επείγει λοιπόν κάθαρση από το καρκίνωμα αυτό. Παρακαλούμε όλες και όλους τους Ελληνο… να τοποθετηθούν απέναντι σ’ αυτό το ζήτημα.

    Η ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΤΕΡΗ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ
    ΤΗΣ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑΣ ΣΤΟΝ ΔΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ.

    (ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ Σ’ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΒΟΤΑΝΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΑΡΟΤΑ ΤΟΥΣ
    ΑΛΛΑ ΘΕΩΡΟΥΝ ΕΥΤΕΛΕΙΑ ΤΟ ΞΕΒΟΤΑΝΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ)

    Όπως θα δείξουμε με στοιχεία φαίνεται ότι ο μεγαλύτερος και παραγωγικότερος άμβυκας που στήθηκε ποτέ στον δυτικό λεγόμενο κόσμο, για την απόσταξη της δεισιδαιμονίας, είναι αυτός του Πλάτωνος.
    Το απόσταγμά του εξακολουθεί να φαντάζει ως μαγευτικό, σαγηνευτικό και σειρηνικό, αρωματισμένο με την καλλιτεχνικώς ρητορική δεινότητα του πανπόνηρου αυτού ταχυδακτυλουργού και αλχημιστή «καζαντζή».
    Οι καταμεθυσμένοι καταναλωτές του ιδεοπνεύματός του Πλατωνικοί και Νεοπλατωνικοί, συνεπικουρούμενοι από τους κρυφο- και ψιλοπλατωνικούς Στωϊκούς, Γνωστικούς Νεοορφικούς και Νεοπυθαγόριους, ξεσήκωσαν τους τόνους της δεισιδαιμονίας μέχρι τους έβδομους ουρανούς.
    Οι μετεμψυχώσεις, οι μετενσαρκώσεις, οι κολάσεις και οι παράδεισοί τους, πλημμύρισαν τα μυαλά των ανθρώπων τους με μεταθανάτιες φοβίες, προκαλώντας τους ανεπανόρθωτες βλάβες.
    Μάταια ο Επίκουρος ανασήκωνε τα αντιδεισιδαιμονικά του αναχώματα απέναντι στον κατακλυσμό τους αυτόν. Η δεισιδαιμονία πάντοτε, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, κερδίζει πολύ εύκολα τους ανθρώπους, προπαντός όταν κατά καιρούς ανασυντάσσεται.
    Κορώνα στο κεφάλι όλων αυτών: η αθανασία της ψυχής. Το χρυσό κλειδί του θησαυροφυλάκειου των φερέφωνων της τρομοκρατίας του φόβου.
    Με κανέναν τρόπο δεν δέχεται ο θνητός αυτός τον θάνατό του! Αυτό το ανθρωπάκι, που έδερνε την γυναίκα του για ψύλλου πήδημα, που συκοφαντούσε τον γείτονά του, που άφηνε νηστικά τα παιδιά του, που μπεκρούλιαζε, που βλαστημούσε τα θεία, που…., πώς είναι δυνατόν να πάψει να υπάρχει κάποια στιγμή! Πώς είναι δυνατόν να εξαφανιστεί ένας τόσο σπουδαίος άνθρωπος;; Να πεθάνει για πάντα όπως ένα σκουληκάκι;
    Αλίμονό μας, καλοί μας άνθρωποι, αν δεν συνέχιζαν, στο περιθώριο της εποχής τους, οι επιστήμονες να φωτίζουν βήμα προς βήμα τα σκοτάδια της άγνοιας, κτίζοντας με μόχθους και βάσανα και διώξεις τους ναούς της γνώσης και του εξανθρωπισμού.
    Σχεδόν τίποτε δεν ειπώθηκε από τον χριστιανισμό που να μην είχε ακουστεί πρωτύτερα από τους δεισιδαίμονες του αρχαίου κόσμου. Πολλά βιβλία έχουν εκδοθεί προσφάτως τα οποία περιέχουν όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για τη σχέση αυτή. Απ’ όσο γνωρίζουμε, το περιεκτικότερο είναι το «Τα Μυστήρια του Ιησού» των Timothy Freke και Peter Gandy εκδ. «Ενάλιος» 1999.
    Στο παρόν δείγμα (μακάρι να αποβεί δήγμα έναντι του ελπιζομένου διαλόγου και λέμε ελπιζομένου διότι εδώ και αρκετό καιρό έχει αποσταλεί σε δεκάδες άτομα, από τα οποία τα μεν αδιαφόρησαν τα δε περισσότερα μας στόλισαν με κάθε είδους υβριστικά επίθετα, δίχως να προβάλλουν κανένα επιχείρημα) θα αρκεστούμε, για λόγους οικονομίας, στον Πλάτωνα για δυο κυρίως λόγους.
    Κατά πρώτον επειδή πέτυχε να πληρώσει τον αποστακτήρα του με όλες σχεδόν τις προϋπάρχουσες δεισιδαιμονίες, κατά δεύτερον επειδή του προέκυψε να επιρρεάσει καταλυτικά όλες τις μετέπειτα μέχρι και σήμερα.
    Οι αναφορές στα έργα του θα ακολουθήσουν, το κατά δύναμιν, την χρονολογική πορεία της συγγραφής τους. Θα έχουν δε κυρίως σχέση με τις διδαχές που αλίευσαν οι Πατέρες του κυρίαρχου θρησκευτικού δόγματος, του χριστιανισμού από τις ιδέες και τις απόψεις του. Οι ανθέλληνες αυτοί πατέρες ενώ φρόντισαν να κατακάψουν όλα τα έργα των Ελλήνων της αρχαιότητας (π.χ. ενώ από τα ογδόντα έργα του Επίκουρου, του ευεργέτη αυτού της ανθρωπότητας, δεν απόμεινε τίποτε, φρόντισαν να διασώσουν όχι μόνον όλα τα έργα του Πλάτωνα, αλλά ακόμα κι όλες τις επιστολές του).
    Πρωταγόρας (353 c), κατηγορεί ως κακά τις επιθυμίες του φαγητού του κρασιού και των σαρκικών ηδονών.
    Λάχης, τελευταία φράση «εάν θεός εθέλη», η γνωστή χριστιανική πιπίλα «θεού θέλοντος» ή «πρώτα ο θεός», η οποία απαντάται δεκάδες φορές σ’ όλα τα έργα του.
    Χαρακτηρίζει το σώμα τάφο της ψυχής στα εξής έργα του: Γοργίας (493 α), Πρωταγόρας (313 α), Κρατύλος (400 c), Φαίδων (64 c, 66-67 β, 80 α, 82 c), Πολιτεία (403 d), Φαίδρος (250 c), Νόμοι Ε΄ (728 e).
    Καταδικάζει την χορική ποίηση την αφιερωμένη στον Διόνυσο, Γοργίας (502 d).
    «Δεν φρονώ ότι το να ραπίζεται κανείς εις το πρόσωπο αδίκως είναι τι αίσχιστον πάντων, ούτε το να ακρωτηριάζεται εις το σώμα ή εις το βαλάντιον αλλ’ αισχρότερον και βλαβερώτερον είναι το να ραπίζει τις εμέ..» Γοργίας (508 d). Από το χωρίο αυτό πηγάζουν οι εξής χριστιανικές αρετές: πρώτη, «όποιος σε ραπίσει στο ένα μάγουλο, στρέψε προς αυτόν και το άλλο», δεύτερη, ο αυτοευνουχισμός κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια είχε λάβει τόσο μεγάλες διαστάσεις ώστε να αναγκάσει τους πατέρες της εκκλησίας να τον αφορίσουν με απόφαση οικουμενικής συνόδου (για τυχόν αμφισβητούντες είμαστε πρόθυμοι να τους παράσχουμε τα σχετικά ντοκουμέντα), τρίτη αρετή, το ξάφρισμα των βαλαντίων των πιστών με χίλιους δυο τρόπους, είναι γνωστό σ’ όλους ότι αποτελεί τρομερή επίδοση του παπαδαριού της χριστιανικής πίστης.
    Γοργίας (512 e), εδώ διαβάζουμε τα εξής απίστευτα: «…ούτε να επιδεικνύει αγάπη προς την ζωή του, αλλ΄ αφήνων την περί τούτου φροντίδα εις τον θεόν και πιστεύων εις όσα λέγουν οι γυναίκες, ότι ουδείς απέφυγε το πεπρωμένο του, ας σκεφτεί τα μετέπειτα..». Μέσα σε δυο αράδες ζυμωμένα ή περιφρόνηση προς την ζωή, η δεισιδαιμονία, η μοιρολατρεία, ο κατινισμός και ο φόβος για τις μεταθανάτιες τιμωρίες. Θαυμαστό «Ελληνικό» ήθος και θαυμάσιες «Ελληνικές» αρετές! Η τέλεια σφραγίδα του υπαρκτού χριστιανισμού.
    Περί κολάσεως, Γοργίας (525 α).
    Ύμνοι στην θεοφοβία, Απολογία Σωκράτους (23 α-b).
    Ύμνοι στην θεοκαταληψία, Απολογία Σωκράτους (29 d – 30c).
    Βάζει τον Σωκράτη να επιχειρεί να αποδείξει ότι είναι θεόσταλτος, Απολογία Σωκράτους (30- 31 c), στο δε 33 c «Εις εμέ δε ο έλεγχος αυτός όπως εγώ λέγω, έχει ανατεθεί υπό του θεού να τον διενεργώ και δια χρησμών και ονείρων και κατά πάντα τρόπον…» και μια αράδα πιο κάτω «Αυτά ω άνδρες Αθηναίοι και αληθινά είναι και εύκολα μπορούν να αποδειχθούν»!!!
    Φαίδων. Αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς όλο αυτό το έργο, το οποίο αποτελεί το βαρύ πυροβολικό των «ατράνταχτων αποδείξεων» περί αθανασίας της ψυχής. Ο χριστιανισμός δεν χρειάστηκε να προσθέσει ούτε κεραία πάνω σ’ αυτό το θέμα. Χαρακτηριστικό απόσπασμα θεοφοβίας το 62-63 b.
    Είναι σχεδόν ακατόρθωτο να περιγράψει κανείς τον δεισιδαιμονικό αυτόν τυφώνα που λέγεται «Φαίδων». Ένα συνονθύλευμα ασύστολων ψευδών, παραλογισμών, αρρωστημένων φαντασιώσεων, πιστευμάτων, φοβιών, ελπίδων, αλχημικών ακροβατισμών, μεταθανάτιων κολαστηρίων και παραδείσων. Μια αποκρουστική αίσθηση της επίδοσης του σοφού όταν συμπεριφέρεται ως δαιμονόληπτη γριούλα! Το συμφωνικό έργο «Ανελληνική πεμπτουσία» τραγουδισμένο από τον ίδιο τον συνθέτη του.
    Πολιτεία (389 α), εάν απορείτε για την απέχθεια των πατέρων της χριστιανικής θρησκείας προς το γέλιο (μέχρι και βιβλία έγραψαν οι αθεόφοβοι κατά του γέλωτος!), εδώ θα ανακαλύψετε έναν πρόδρομο της απάνθρωπης αυτής νοοτροπίας. Δεν διστάζει μάλιστα να προσβάλλει τον Όμηρο επειδή αυτός έγραψε: «και γέλιο ακράτητο έπιασε όλους τους αθανάτους σαν είδανε τον Ήφαιστο να κουτσολαχανιάζει. Έχουμε σοβαρή υποψία ότι ένα μεγάλο μέρος από την αφόρητη κακοσμία των στομάτων των πατέρων της εκκλησίας οφείλεται στην αποχή τους από το γέλιο.
    Τα προπατορικά αμαρτήματα και η θεραπεία τους, Φαίδρος (244 e).
    Τάγματα αγγέλων, Φαίδρος (247 α).
    Ανάσταση νεκρών, Πολιτικός (271 b).
    «Όποια σχέση υπάρχει μεταξύ γέννησης και ουσίας, όντος η αυτή υπάρχει μεταξύ πίστεως και αληθείας», Τίμαιος (271 c). Αυτά όταν η Ελληνική νοοτροπία πρότεινε τα «μη λησμονείς να απιστείς» και «πίστεψες; χάθηκες».
    Η θεία πρόνοια, Τίμαιος (30 c).
    «Αλλά και όλοι μας ονομάζουμε σαν επαίσχυντα κατώτερον εαυτού εκείνον που κυριαρχείται πιο πολύ από τις ηδονές παρά από τις λύπες»!
    Ας αρκεστούμε σ’ αυτά τα ελάχιστα. Για περισσότερα προτείνουμε στους ενδιαφερόμενους να αποφύγουν ενημερώσεις περί Πλατωνισμού μέσω τρίτων και να προστρέξουν απ’ ευθείας στα έργα του ίδιου.
    Εάν ο δάσκαλος αυτός υπολόγισε ότι η τιμωρούμενη ψυχή ενδιαιτούσε 30.000 έτη στην 27η σφαίρα του σύμπαντος και κατόπιν 9.000 έτη στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ 91ου και 92ου ουρανού, εισερχόμενη στο σώμα ενός γαϊδάρου, προ παντός εάν ετύγχανε και ψυχή γυναικός (έτσι ακριβώς τα περιγράφει στα έργα του), οι μαθητές του υπολόγισαν ακόμη και τις θερμοκρασίες των σφαιρών και των ουρανών αυτών.
    Ατυχώς και αδικαιολόγητα καθίσαμε, οι περισσότεροι, σαν κότες κάτω από το καβαλίκεμα του στείρου και φανφαρώνου αυτού δήθεν Έλληνα φιλοσόφου. Να κυττάζουμε τον κόσμο μέσα από το φλιτζάνι της αρσενικής αυτής καφετζούς. Ένα φλιτζάνι με το μεγαλύτερο διαμέτρημα παγκοσμίως.
    Κι όλ’ αυτά διότι μάθαμε μεν να ξεβοτανίζουμε τα καρότα μας και τις ντομάτες μας αλλά καθόλου το παρελθόν μας, τον πολιτισμό μας και τους προγόνους μας. Δηλαδή κύριε Έλληνα γιατί σου αποκρύπτουνε τον Επίκουρο και σε φλομώνουν με τον Πλάτωνα; Διότι εάν διαβάσεις τον Επίκουρο τότε δεν μπορούν να σε μαντρώσουν μέσα στις εκκλησίες οι Αρχιμανδρίτες. Μήπως δεν τους λένε έτσι! Ενώ με τον Πλάτωνα είσαι ήδη μέσα.
    Ήδη ανάφερα ότι δεν ήταν δυνατόν να προκύψει διάλογος πάνω στο ζήτημα Πλάτων. Γιατί; Επί δυο δεκαετίες προσπαθώ, με διάφορους τρόπους να προκαλέσω έναν τέτοιο διάλογο. Μάλιστα μεταξύ ανθρώπων που ενδιαφέρονται για την επανελλήνιση ή έστω τον επανακαθορισμό του τι εστί ελληνικός τρόπος, επειδή ισχυρίζομαι ότι ο τρόπος είναι ο άνθρωπος.
    Ότι ο άνθρωπος ελληνικής νοοτροπίας έχει υποχρέωση να «ξεβοτανίζει» την παράδοσή του. Και στην προκειμένη περίπτωση αυτή την παράδοση που λέγεται Ελληνικός πολιτισμός. Είναι δυνατόν στον «κήπο» αυτόν να μην υπάρχουν «ζιζάνια»; Είναι δυνατόν ο Πλάτων κι ο Επίκουρος να μπουν στο ίδιο τσουβάλι; Οι φυσικοί φιλόσοφοι, οι σοφιστές, οι Επικούρειοι και ο Ηράκλειτος, να χορεύουν στην ίδια ορχήστρα με τους θεωρητικούς λακέδες της ολιγαρχίας, που και μόνο το άκουσμα της λέξης δημοκρατία, τους δημιουργούσε τάση προς εμετό;
    Τι είναι δηλαδή ελληνικός τρόπος; Μήπως είναι μια ρώσικη σαλάτα; Ένας κυκεώνας; Είναι το ίδιο ελληνικό και το να είναι κανείς δεισιδαίμονας και το να μη φοβάται τους θεούς ή να μη πιστεύει σ’ αυτούς; Κι ας μη το πάρουμε το θέμα ως προς το ελληνικό ή μη. Ας το θέσουμε ως το τι είναι ανθρωπινότερο. Δηλαδή στην κλίμακα που οδηγεί τους ανθρώπους προς τον εξανθρωπισμό τους, η πίστη στην αθανασία της ψυχής βρίσκεται στο ίδιο σκαλοπάτι με την δοξασία του θανάτου της μαζί με το σώμα; Ή μήπως η δημοκρατία ξεκουράζεται στο ίδιο σκαλοπάτι μαζί με την τυραννία, και η ηδονή με την αρετή της στέρησης και του ασκητισμού;
    Από πότε η αδιακρισία κατέστη ελληνική αρετή και δεν το πήραμε χαμπάρι;
    Αν η χριστιανική κακοδαιμονία λέγεται Παύλος, η ελληνική λέγεται Πλάτων.
    Τη γνώμη μας την λέμε δίχως περιστροφές: το δένδρο Πλάτων εξακολουθεί να παράγει σπόρους από τους οποίους φύονται ζιζάνια, τα οποία καταπνίγουν την καλλιέργεια του πανανθρώπινου ελληνικού πολιτισμού. Οι καλλιεργητές του πολιτισμού αυτού καταπονούνται τα μέγιστα στην προσπάθειά τους να ξεβοτανίζουν συνεχώς τα πλατωνικά αυτά ζιζάνια.
    Θα ήταν μάταιο και προπαντός ανθελληνικό να προτείνει κανείς το ξερίζωμα και το κάψιμο του πλατωνικού αυτού δένδρου.
    Αυτό όμως που είναι εφικτό είναι το να αντιληφτούν, οι σπορείς του πλατωνικού σπόρου, την ζημιά που προκαλούν στην καλλιέργεια και την προοπτική του ελληνικού πολιτισμού. Δεν έχουν παρά να παρατηρήσουν τι λογίς φυτά ξεφυτρώνουν από τους σπόρους αυτούς. Τι ξεφυτρώνει από τους σπόρους του μίσους προς το σώμα, τους σπόρους της δεισιδαιμονίας, της αθανασίας της ψυχής, της πίστης, της μεταθανάτιας τιμωρίας, της θεοφοβίας, της μοιρολατρίας της… και όλων αυτών των πλατωνικών «αρετών».
    Πρέπει οι σπορείς αυτοί να αναλογιστούν το γιατί ο χριστιανισμός βασίστηκε πάνω στις πλατωνικές αυτές αρετές. Γιατί ο χριστιανισμός μισούσε και μισεί θανάσιμα τις αρετές του Επίκουρου.
    Ας το πούμε κι αλλιώτικα: εάν μας αναθέσουν να σκουπίσουμε και να ξεκαθαρίσουμε την αποθήκη του ελληνικού πολιτισμού του παρελθόντος, μήπως δεν θα προκύψουν κάποια σκουπίδια; Τι είδους άραγε να είναι τα σκουπίδια αυτά; Ποια υλικά θα είναι φθαρμένα και ποια όχι; Μήπως τα μάρμαρα θα έχουν την ίδια φθορά με τα ξύλα; Ποια είναι τα μάρμαρα του ελληνικού πολιτισμού; Κι αν μας υποχρεώσουν με τα υλικά αυτά να κτίσουμε ένα νέο ελληνικό οικοδόμημα, τότε θα πρέπει να το κτίσουμε μ’ όλα τα υλικά ή μόνο με τα πιο γερά και τα πιο φωτεινά;
    Θα μπορούσαμε όμως να φερθούμε και πιο έξυπνα. Να αφήσουμε πρώτα τους χριστιανούς να ξεδιαλέξουν αυτά της αρεσκείας τους, ώστε να ξεβρομίσουν εντελώς την αποθήκη, και μετά να βρούμε δίχως κανέναν κόπο έτοιμα και ξεκαθαρισμένα, τα εναπομείναντα ελληνικά. Αυτή όμως η εκλογή ήδη έχει γίνει, από τους χριστιανούς. Την έκαναν οι πατέρες της εκκλησίας. Και τώρα κάποιοι ελληνίζοντες επιχειρούν να κλέψουν μέσα από τα χέρια των χριστιανών τον Πλάτωνά τους! Πλάτωνα και των μεν και των δε! Να τον επαναφέρουν μέσα στους ελληνικούς ναούς! Έλληνες με χριστιανικό γούστο! Έλληνες με αποστροφή προς τον Επίκουρο, τους φυσικούς φιλοσόφους και τους σοφιστές. Προς αυτούς που έβγαλαν την ανθρωπότητα από το σκοτάδι της θρησκείας. Που προσπάθησαν να απελευθερώσουν το ανθρώπινο πνεύμα από την δεισιδαιμονία.
    Ο ελληνικός τρόπος δεν είναι μια μούμια. Είναι προ παντός ένας εξελισσόμενος οργανισμός. Ότι ήταν ελληνικό πριν δυο χιλιετίες δεν είναι κατ’ ανάγκη ελληνικό και τώρα. Ο άνθρωπος Έλλην δεν είναι τέτοιος τόσο από το παρελθόν του όσο από το παρόν του. Δεν είναι κληρονόμος ενός πολιτισμού, όπως κάποιοι τεμπέληδες νομίζουν. Απλούστατα, ο έλληνας στην καταγωγή έχει πολύ περισσότερη ευχέρεια να αφομοιώσει τον ελληνικό πολιτισμό από οποιονδήποτε άλλον. Αυτό όμως απαιτεί αγώνα και άσκηση. Κόπο και μόχθο. Δεν γεννιέται κανείς Έλληνας, αλλά μπορεί να γίνει κανείς τέτοιος. Ο ελληνικός τρόπος δεν κληρονομείται, αλλά κατακτάται. Η κληροδότησή του απαιτεί ελληνική παιδεία.
    Υφίσταται λοιπόν το αίτημα: ποια παιδεία θα δικαιούνταν σήμερα να φέρει αυτόν τον τίτλο; Ασφαλώς δεν αναφερόμαστε στην παιδεία του κράτους, η οποία τυγχάνει υπό θρησκευτική ιουδαιοχριστιανική κατοχή. Αναφερόμαστε στην παιδεία όλων αυτών που επιθυμούν την στήριξη και την συνέχεια του ελληνικού πολιτισμού. Όλοι αυτοί λοιπόν οι ενδιαφερόμενοι, να βαδίσουν προς την κατεύθυνση αυτή, νομίζουμε ότι είναι θετικό, χρήσιμο και απαραίτητο να ξεκαθαρίσουν στα μέσα τους και στα προς τα έξω τους, το πώς ο καθένας αντιλαμβάνεται το τι εστί ελληνικός τρόπος, και προ πάντων το γιατί.
    Μάλιστα προτείνουμε να απαλλαγούμε, στο μέτρο του δυνατού, από την γνωστή αυτή νοοτροπία, της οχύρωσης πίσω από τα προσχήματα της υποστήριξης των ιερών και όσιων των προγόνων, διότι ναι μεν είναι μια αναγκαία προϋπόθεση αλλά καθόλου ικανή. Διότι, το ξανατονίζουμε, ο Έλλην άνθρωπος είναι τέτοιος από την συμπεριφορά και την πράξη του κι όχι από τις οποιεσδήποτε ιδεοληψίες του. Από το φέρεσθαι το δικό του κι όχι απ’ αυτούς που τον έφεραν στον κόσμο αυτόν.

    Βασδέκης Ν. Σταύρος
    Μαυροκορδάτου 31
    62100 Σέρρες
    τηλ. 23210 – 52462

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παρόντος
    δίχως την άδεια του συγγραφέα

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: